Nagkaroon ka ba ng pagkakataon na pumili ng araw at lugar ng iyong kapanganakan? O pumili man lang ng iyong mga magiging magulang? Hindi di ba? Dahil may mga bagay dito sa mundo na nakukuha natin kahit hindi natin gustuhin at may mga bagay din naming kahit gustuhin natin ay hindi kailnman mapapasaatin.

            Sabi nila, masarap gawin ang isang bagay lalo na kapag gusto mo ito. Yung tipong todo-effort ang ibibigay mo para lang makuha ang ninanais mo. At talaga naming napakasarap sa pakiramdam na makamit ang lahat ng ito lalo na kung talagang pinaghirapan mo. Marami kang maiisip na paraan. Kung minsan nga, umaabot pa sa punto na handa kang gumawa ng masama, itaya ang sarili mong buhay para sa mga ito. Kung sa bagay, sino nga naman ang ayaw makuha ang mga bagay na gusto nya? Baliw na lang ata ang ganun. Ang tao ay may walang hanggang pangangailangan kaya paniguradong walang hanggan din ang kanyang mga kagustuhan.

            Maraming pwedeng dahilan kung bakit ginagawa ng tao ang mga bagay na labag sa kaniyang kalooban.

            Una, dahil sa ito na lamang ang natitirang paraan upang makatawid sa pamumuhay. May mga bagay talaga na kung minsan ay lumilihis sa ating mga kagustuhan at sa kabila ng pagsusumikap mo e wala pa rin talaga. Sabi nga sa telenovela, “Hindi lahat ng gusto mo, makukuha mo.” Wari bang isang kotse sa kahabaan ng Hi-way 54,habang tumatakbo ito, minsan hindi maiwasan ang magbagal, lumiko at huminto. May mga pagkakataon ding makaksagasa ka ng mga di kanais nais na bagay ngunit hindi mo ito maaaring iwasan dahil sa oras na ginawa mo ito, ay siguradong sasalpok ka sa iba pang kotseng kasabayan mo. Kahit anong kagustuhan ng driver na wag lumiko at huminto, wala na syang iba pang magagawa dahil ito na ang daan, ang nakatakda. Ginagawa mo ang mga bagay na hindi mo gusto upang mabuhay ditto sa mundo.

            Pangalawa. Nakagagawa ka ng mga bagay na taliwas sa iyong kagustuhan dahil sa ito ang dikta ng mga taong nakapaligid sa iyo. “No man is an Island” ika nga. Walang sinuman ang may kakayanang mabuhay ng mag-isa ditto sa mundo. Kailangang makisama at makihalobilo sa mga taong nakapaligid sa iyo. At sa kalagitnaan ng iyong pakikisama at pakikihalobilo sa kanila, hindi mo maiiwasan ang magpahalaga sa iyong kapwa. Minsan darating sap unto na kailangan mong mamili sa kagustuhan mo at sa hindi upang pangalagaan ang damdamin  ng mga taong pinapahalagahan mo dahil sa oras na ipagpilitan mo ang kagustuhan mo ay siguradong sila ang masasaktan. Ginagawa mo an mga bagay na hindi mo gusto upang protektahan at alagaan ang damdamin ng mga taong mahalaga sa iyo.

            Pangatlo. Kailangan mong gawin ang mga bagay na hindi mo gusto dahil ito ang makabubuti sa iyo ayon sa mga magulang mo. Ang mga magulang natin an gating kaunaunahang tagapagturo natin sa tanan n gating buhay. Sila ang primera klaseng humuhubog sa atin bilang isang taong katanggap tanggap sa lipunang ating ginagalawan. Simula pa sa ating pagkabata, sinasabi na nila sa atin kung ano ang nararapat nating gawin. Noong una, dahil bata ka pa, walang problema sa iyo ang pagsunod. Ngunit simula ng nagkaisip ka na, unti-unti ng nag-iiba ang tingin mo sa mga ginagawang ito ng mga magulang mo. Dumarating ang pagkakataon na ang mga bagay na ibinubolong nila sa iyo ay ang mga bagay na labag sa kagustuhan mo. At minsan, sa ilang pagkakataon, ito ang nagiging dahilan ng pagrerebelde ng mga anak sa kanilang mga magulang. Ito ang tatandaan mo, “walang sinumang magulang ang nagnanais na mapasama ang kanilang mga anak.” Kailangan mong tanggapin na ang mga ginagawa nila ay para rin sa iyo. Sana maalala mo ang mga pagmamalasakit nila sa iyo. Isusubo na lang nila ang pagkain, iluluwa pa nila upang may maibigay sa iyo. Ginagawa mo ang mga bagay na hindi mo gusto dahil ito ang makabubuti sa iyo.

            Kailngan mong gawin ang mga bagay na ito upang maka-“survive” sa magulong pamumuhay ditto sa lupa. Gagawin mo ito dahil ito ang hinihingi ng pagkakataon, ang sakripisyo mo para sa mga kaibigan mo at ang pagsunod mo sa iyong mga magulang. Subalit, sa kabila ng kamalayan ng iba sa paggawa ng mga bagay na hindi nila gusto, mayroon pa ring mga taong ginugupo ng kalungkutan, dinadaig ng karuwagan, sinusupil kabagabagan dahil hanggang sa pagkakataon na ito ay hindi pa rin nila nauunawaan ang kahalagahan ng paggawa ng labag sa kalooban. Kaya kaibigan ko, gusto mo ba ang ginagawa mo? Maaaring sa ngayon ay gusto mo yan, ngunit sinisiguro ko sa iyo na magugulat ka sa sorpresa ng mundong ito. Magugulat ka na lang na ang tanging paraan na lamang ay ang paglabag sa sarili mong kagustuhan.

Sa Iyo na Siya

By: Ernesto G. Trinidad Jr.

Sa pag-ibig, di sa lahat ng panahon,

Ikaw ang magwawagi sa puso niya.

Sabihin nang mahal mo siyang talaga,

Minsan ay kailangan mo ring magparaya.

Ngunit paano kung hindi mo ‘to kaya?

Magparaya ka pa ba kung masakit na?

Minsan ay isipin mo rin ang sarili mo

At bigyang hangganan ang pagdurusa mo.

Pero paano, kaibigan ko sila?

Pagkakaibagan nami’y mahalaga.

Di ko kailangang maging makasarili,

Para sa babaeng aking minimithi.

Alam kong masakit ito para sa akin,

Pero ito ang kailangan kong gawin.

Batid naman na hindi siya mapapasakin,

Kaya anu pa’t siya’y aking mahalin.

Alam ko rin na may mahal siyang iba,

Kaya di baling sa kanila na siya.

Basta’t minamahal ko siyang talaga,

Ngunit pinagmuka niya lang akong tanga.

Ang masasabi ko lang sa sarili ko,

Tama na ang kalokohan kong ito.

Pinagtabuyan na niya ang puso ko.

At hindi lang siya ang babae sa mundo.

At sa inyo naman mga karibal ko,

Lalo na sa iyo matalik na kaibigan ko.

Ang sigaw ng puso ko para sa iyo,

“SA IYO NA SIYA”, marami pa dyang iba.

Acts of Love

“Love is not a game that you can play” and “Love is blind” are just few of the products of peoples mind on how they conceive love.

Love is sweet, as it transforms like a candy that can inspire persons hit with Cupid’s arrow. But beware of toothache, this candy might be delicious at the beginning but it can be painful if not moderated.

Love is sour, as it brings smile to a person soothed down to the bones upon seeing his love one producing Goosebumps of amusements as it knocks on his heart that pounds with joy. But beware of stomachache. It might be yummy at the beginning but it can develop a disease if not moderated.

Love is salty, as it puts unusual feelings of two different emotions of two different persons for the mutual reason/s like the combination of two harmful substances Na and Cl in the compound NaCl. Two harmful substances: two lonely individuals; when combined become a very useful substance: when together becomes good couple. “Together they stand, but fall when apart”.

Love is spicy, as it burns the whole personality of the persons involved. It brings them enormous sensations and pleasures that coincide to their feelings. But be careful to be overheated, most of the teenagers nowadaysbecome young parents as they practice pre-marital sex due to curiosity as they keep on wanting more far beyond their limitations and they call it love. It might feel good in the beginning but it can be your destruction if not moderated.

As how love becomes sweet, sour, salty and spicy, love is also bitter. Bitter in such a way that after all of the happiness and the joys it brought to you, it may leave scar on your heart and hypothalamus as the couple decided to be apart due to lot of different circumstances. It hurts so badly like a very contagious disease such as cancer. It starts from a small damage but eventually metastasized through your entire body eating your cells gradually up to the point that you won’t survive.

Some reason of breaking up is for good like taking in Paracetamol. It surely tastes bitter but surely cuts off your headache later on. But some reasons were just inconsiderable like taking up poison. It really tastes bitter and surely brings you to the midst of life and death or much worse, it can stop you from breathing.

Truly love is not a game that you can play. It is a serious matter for it can build, repair or destroy one’s life. Love is not blind. It is just been taken for granted. For me…

“That’s love”…

Acts of Music

I love music. I love listening to different songs so badly. I love to sing because singing is my way of expressing what I feel.

I love music. As I wake up each day, there are no chances that I will not turn on my radio and listen to the songs I know.

I love music because it reminds me of my life. Different songs having different tunes help me in reminiscing the ups and downs of my life. Different songs with different lyrics, different songs with different meanings will eventually touch my heart. Especially for the songs that really mean a lot to me.

There is a song saying that a girl will always be the baby of a guy. That he is willing to let go of her because she wants to but surely will come back when time meant to be. As I heard that song, there were times that I will turn off the radio, trying not to remember the past. But suddenly, I will turn it on again hoping that the song still plays for a reason I don’t know.

There is a song having librettos, “I got your picture in my wallet and your phone number to call you and I miss you more whenever I think about you”. It really does. It’s true. I actually have a picture of her with a message at the back of it. I am trying not to look at it and read what is written behind. (Although, I did it several times before.) I have her phone number that I can dial anytime to be able to talk to her and hear her voice. But

I can’t. But I mustn’t.

There is a song whose music video is playing backwards. The flow of water, people walking, everything moves backward. I wish it was real. All move backwards. For me to have her again. For me to held my hands with hers. For me to gain her lips with mine. I want her back. I want every moment we have before become alive again. I want the fire of our love blast with its greatest heat it can produce. But how long will it takes?How long I could wait? How long I could bear it? How long do I need to hope for her to come back?

I love music the way it changes the mood of my day. I love music how it touches me everyday giving my heart a soft pinch to react. I can’t live without music. I can’t love without music because music is a way to love.

I love music as it store memories, how it keeps the foundation of events that moves every piece of me.

But sometimes, music overcomes me. As emotions burst out of it slope taking me inch by inch, flesh by flesh, killing me softly deeper and deeper. I would want to fight but somehow I couldn’t resist. I can’t help myself to hold on as it digs the buried pain in my heart and making it alive again.

That’s how music reminds me of everything.I hate how it keeps me hoping for nothing. I hate how it becomes a poison soothing my ears, soothing my heart making my eyes shed tears.

I must say, “I hate music the way I love it”.